‘Ik vraag mij wel eens af Truus of eigenaren van campings zelf wel eens kamperen op hun eigen camping. Dat zou eigenlijk in de wet verankerd moeten worden.’ Bert kwam met een chagrijnig bekkie van de douches teruggelopen.
‘Wat nu weer?’, vroeg Truus.
‘Ik daag je uit, schat. Ik stond mezelf uit te kleden in dat douchehokje. Broek uit, sokken uit, shirt uit, onderbroek uit… zit er aan de muur slechts één haakje waar de hele garderobe aan moet hangen. En dan moet ik mijn handdoek nog kwijt, een schone onderbroek…’
‘Ja, maar jij gaat ook in winterkleren douchen’, lachte ze. ‘Ik heb alleen een badjas aan.’

‘Luister Truus. Dan hebben we vervolgens nog een toilettas wat op een minuscuul plankje gezet moet worden. Maar dat plankje zit natuurlijk niet aan de douchekant waar jij staat.’
‘Dat lijkt me ook logisch, anders wordt alles nat’, vond Truus.
‘Klopt. Maar waar moet ik dan de shampoo, het zeep en mijn poezel neerhangen?’
‘Die zet je in het rekje’, zei ze.

‘Juist. Geen rekje. Sta ik er dus onder, wil ik de shampoo uit de toilettas trekken, pleurt de complete tas van dat kleine klote plankje op de kletsnatte vloer. Alles eruit. Dus, kraan dicht, bukken, handdoek pakken om de boel een beetje af te drogen… wat denk je? Valt mijn schone onderbroek eveneens in het water. En toen ik verhaal probeerde te halen bij mijn schepper, lazerde ook mijn andere kleren van het haakje.’

‘Wat een problemen Bert, wat een problemen.’ Ze schudde haar hoofd.
‘Maar goed, ik ga straks naar de campingbaas mijn beklag doen. Wat kosten nou twee haken en een stukkie hout om fatsoenlijk je toilettas op te kunnen zetten. Tientje misschien?’

‘Nou ja, als het dan daar over gaat’, zei ze. ‘Ik heb meer problemen met de afwas. Heb je een wasbak met daarnaast slechts één aanrechtje. Mag jij proberen om op dat aanrecht je vieze afwas, de schone vaat en dan ook nog je afgedroogde vaat neer te zetten. Da gaat nie lukken nie’, schaterde ze.
‘Welkom in de cratieve wereld van het kamperen, Bert Jansen. Het zijn allemaal kleine dingetjes die bij het kamperen horen.’
‘Kan wezen Truus, maar met een klein beetje nadenken kun je het voor je gasten zo veel gemakkelijker maken.’

‘Trouwens, dat realiseer ik me nu pas. Poezeltje? Jij?’
‘Ja, dat ronde nylon wasdingetje. Dat bolletje aan dat touwtje. Dat ken je toch wel?’

‘Hahaha, ja die ken ik wel. Daar poets ik altijd de toiletpot mee schoon. Die hangt altijd aan het haakje.’

Bart

Powered by WPeMatico

Share

Related Post

Reageer.

300
  Subscribe  
Notify of
Close
Please support the site
By clicking any of these buttons you help our site to get better