• Bert en Truus Jansen. Winterslaap#15 (vervolgstory)

    ‘Dus als ik het nu goed begrijp, ga ik eerst een weekje met jullie mee en daarna word ik overgeplaatst naar het kampement van Tiny en Hans’, résumeerde de moeder van Truus.‘Ja, dat leek ons leuk’, lachte Bert. ‘Dan kunt u een weekje van uw beide dochters genieten.’ Hij legde zijn hand op die van […]

  • Vader Abraham

    ‘Heb jij toevallig iets over Vader Abraham gehoord?’, vroeg ik mijn echtgenote.‘Vader Abraham? Help me even.’‘Die liedjeszanger. Hoor!! Hij is op de radio.’‘O, die. Nee, hoezo?’‘Omdat ze alwéér zijn muziek draaien. Gisteren ook al.’‘Ik heb geen idee, is dat zo bijzonder dan?’, vroeg ze.‘Meestal draaien ze plaatjes van een vergeten muzikant zodra hij ons heeft […]

  • Gemak…

    ‘Wat eten we vanavond?’, vroeg mijn echtgenote. ‘Ik moet boodschappen doen.’‘Je overvalt me. Ik heb er nog niet over nagedacht.’‘Het is zaterdag, iets gemakkelijks?’, stelde ze voor.‘Ik snap nooit zo goed waarom het op zaterdag iets “gemakkelijks” moet zijn’, vroeg ik mij hardop af.‘Omdat ik ook weekend heb.’‘Je vindt koken toch leuk? Dat zei je […]

  • Bert en Truus Jansen. Winterslaap#14 (vervolgstory)

    ‘Dus jullie kopen een nieuwe caravan?’‘Ja, dat is nu de bedoeling’, zei Truus. Zus Tiny was op koffievisite en ze zaten samen met Bert aan de keukentafel.‘Hebben jullie soms ook geld van mama gekregen?’ Truus knikte. ‘Jullie dus ook? Mooi toch?’‘Ja, geweldig’, lachte Bert. ‘Die tienduizend komt goed uit.’Het werd even stil…‘TIENDUIZEND????!!!!! Hoezo tienduizend? Hans […]

  • Bert en Truus Jansen. Winterslaap#13

    ‘Ik denk dat we voor een hele nieuwe caravan gaan, Bert. Dat is veel simpeler’, wist Truus.‘Hoezo is dat simpeler?’, vroeg hij.‘Dan hoef je niet te zoeken, heb je geen gedoe met krasjes en deukjes en heb je meer onderhandelingsruimte.’ Ze keek triomfantelijk. ‘Weet je wat zo’n nieuwe kost?’‘Jazeker, die kost een paar centen.’‘En hebben […]

  • Een fotomodel

    ‘Weet u misschien hoe laat het is?’, vroeg een bejaarde dame die in het park naast mij op een bankje zat. Ik vermoedde dat ze in één van de nabijgelegen bejaardenwoninkjes woonde en voor wat aanspraak met enige regelmaat op dit bankje plaatsnam. Het vragen naar de tijd was voor haar blijkbaar een beproefde methode […]

  • De speld in de hooiberg…

    We stonden “midden jaren negentig vorige eeuw” op een Hollandse camping-enclave in het centrum van de Franse Jura. In Chatillon om precies te zijn. Ze kwam daar met een ietwat chagerijnig gezicht de camping opgewandeld: een blonde dame, gestoken in een rood shirtje en blauw rokje. Haar lange benen staken als witte berkenboompjes vanonder het […]

  • Verjaardag..

    Ik zat recent uit beleefdheid bij een vage kennis op verjaardagsvisite. In de volksmond noemen ze zoiets een feestje. Je zit dan min of meer opgehokt met een club medevierders die je helaas niet zelf hebt kunnen uitkiezen. Helaas? Ja, helaas. Zeker in dit geval, want de huiskamer zat vol ééncelligen. Er zat van dat […]

  • Een tulband

    ‘Nee hè’, riep mijn echtgenote. Glad vergeten.’ Er klonk iets zwaars in haar stem wat duidde op een onheilspellende gebeurtenis. ‘Wat is er aan de hand?’, vroeg ik zo kalm mogelijk.‘De tulband. Voor de kerst. Helemaal vergeten. Ik zie het toevallig op TV. Heel Holland bakt…’‘Je hoeft van mij geen tulband te bakken’, zei ik […]

  • Belletje lellen

    ‘Ja, heeft Ú zojuist op de bel gedrukt?’, klonk een snauwerige stem. De afzender keek mij vanachter het geopende schuifluikje streng aan. Ik keek wat overdreven om mij heen en stelde vast dat er verder niemand in de wachtruimte aanwezig was. Dat had zij vast ook geconstateerd. Maar omdat dit soort balie-tiepjes nu eenmaal vanuit […]

Close
Please support the site
By clicking any of these buttons you help our site to get better