‘Waar zit jij nou naar te kijken?’, vroeg mijn de kamer binnenhuppelende echtgenote. Ik hing voor de TV.

‘Een kookprogramma. Maar voordat je valse hoop krijgt: het is puur toeval.’
‘Wat was je aan het doen dan?’
‘Ik probeer dit soort programma’s te blokkeren.’
‘Wat kookt ze eigenlijk?’
‘Mijn hersens.’
‘Ah.. spaghetti!! Lekker!’, riep ze enthousiast.
‘Nou, daar zou ik maar niet zo zeker van zijn.’
‘Hoezo niet? Kijk, ze maakt carbonarasaus.’
‘Moet je die groene prut zien. In dat schaaltje!’, riep ik.
‘Dat is peterselie!’
‘Wie zijn selie?’
‘Peterselie. Dat maakt het smaakvol.’
Ze stond net ook nog op het scherm een geranium te plukken en kwakte dat eveneens in dat schaaltje.’
‘O, kijk Bart. Ze klutst nu eieren. Dat gaat er ook doorheen.’¬†
‘Zonde. Eieren moet je bakken. Mag hij nu op een andere zender?’
‘Nee, ik wil het eindresultaat zien!’, riep ze.
‘Dat kan ik wel voorspellen.’
‘O, Kokkie kan het wel voorspellen!’, sneerde ze.
‘Ja’, zei ik. Als ze klaar is gaat de camera dicht, de kliko open en loopt ze vervolgens opgelucht naar de plaatselijke Mac.’
Bart

Powered by WPeMatico

Share

Related Post

Leave a comment

Close
Please support the site
By clicking any of these buttons you help our site to get better